Powrót do przegladu

Normy i dyrektywy

Dyrektywa maszynowa WE

Czy Twoje produkty podlegają pod dyrektywę maszynową 2006/42/WE? Czy zostaną wprowadzone do obrotu na rynku wewnątrzwspólnotowym? W takim muszą spełniać wszystkie wymagania określone w dyrektywie w sprawie maszyn.

Oznaczenie CE mogą uzyskać wyłącznie maszyny, które spełniają wymagania wszystkich odnoszących się do niej dyrektyw. W Europejskim Obszarze Gospodarczym oznaczenie to jest wymagane do wprowadzenia maszyny do obrotu i jej eksploatacji bez ograniczeń.

Celem dyrektywy maszynowej jest zredukowanie liczby wypadków podczas obsługi maszyn. Dlatego dyrektywa ta wymaga uwzględnienia aspektów bezpieczeństwa podczas projektowania i produkcji maszyn.

Ponadto wymagane jest sporządzenie dokumentacji technicznej określonej w dyrektywie maszynowej. W oparciu o dokumentację techniczną musi być możliwe dokonanie zgodności maszyny z wymaganiami dyrektywy maszynowej.

Producent maszyny lub jego upoważniony przedstawiciel jest odpowiedzialny za sporządzenie dokumentacji technicznej oraz spełnienie wszystkich wymogów.

Najważniejsze punkty dyrektywy maszynowej:

  • Opis zakresu obowiązywania dyrektywy maszynowej
  • Rozgraniczenie w stosunku do innych dyrektyw europejskich
  • Definicja maszyny finalnej i maszyny nieukończonej
  • Wymagania w stosunku do maszyn finalnych i maszyn nieukończonych
  • Wymagania i działania związane z wprowadzeniem do obrotu i uruchomieniem maszyny
  • Znaczenie norm zharmonizowanych
  • Procedura oceny zgodności maszyny
  • Procedura dotycząca maszyn nieukończonych
  • Oznaczenie CE
  • Zasadnicze wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczące projektowania i wykonywania maszyn
  • Procedura analizy zagrożeń maszyn
  • Niezbędna dokumentacja techniczna
Powrót do góry

Normy EN w zakresie bezpieczeństwa maszyn

Normy bezpieczeństwa maszyn  

Normy bezpieczeństwa maszyn

Dyrektywa maszynowa określa zasadnicze wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa.
W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej został opublikowany wykaz norm zharmonizowanych z dyrektywą maszynową.

Maszyna spełnia zasadnicze wymagania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, jeśli została wyprodukowana zgodnie z tymi zharmonizowanymi normami.

Normy EN dzielą się na różne typy:

  • Typ A – podstawowe normy dotyczące bezpieczeństwa
  • Typ B – grupowe normy dotyczące bezpieczeństwa
  • Typ C – normy dotyczące bezpieczeństwa maszyn

 

Podział norm EN

Typ A

Podstawowe normy bezpieczeństwa określające podstawowe pojęcia, zasady formowania i aspekty ogólne (np. koncepcja i procedury pracy), mające zastosowanie dla wszystkich maszyn, urządzeń i instalacji.

Typ B

Grupowe normy bezpieczeństwa odnoszące się do konkretnego aspektu bezpieczeństwa lub urządzeń służących bezpieczeństwu dla szerokiej grupy maszyn, urządzeń i instalacji.

  • Typ B1 – specjalne aspekty bezpieczeństwa, jak np. odległości bezpieczeństwa, dopuszczalne temperatury powierzchni
  • Typ B2 – urządzenia służące bezpieczeństwu, np. wyłączniki bezpieczeństwa czy oburęczne urządzenia sterujące

Typ C

Normy bezpieczeństwa maszyn zawierające szczegółowe wymagania bezpieczeństwa dotyczące wszystkich istotnych zagrożeń dla określonej maszyny albo grupy maszyn. Normy typu C są nazywane często normami produktowymi.

Powrót do góry

Normy zharmonizowane dotyczące bezpieczeństwa funkcjonalnego

Porównanie PL i SIL  

Porównanie PL i SIL

W oparciu o normę EN 61508 powstały normy EN 62061 i EN ISO 13849-1 dotyczące sektora produkcji maszyn. Obie te normy określają wymagania w stosunku do elementów systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem.

Obie normy są zharmonizowane z dyrektywą maszynową i są zgodne z aktualnym stanem techniki. W przeciwieństwie do poprzedniej normy EN 954 normy te można stosować również do kompleksowych, programowanych systemów. Ponadto określają one wszystkie aspekty bezpieczeństwa funkcjonalnego w oparciu o normę EN 61508. Przestały liczyć się wyłącznie aspekty deterministyczne. Znaczenie ma również statystyczne prawdopodobieństwo awarii systemów oraz środki organizacyjne i środki w celu uniknięcia i wykrycia błędów.

Miarą bezpieczeństwa w obu normach jest jego nienaruszalność.

W normie EN 62061 zastosowano SIL 1 do SIL 3 a w normie EN 13849 PL a do PL e jako dyskretne poziomy nienaruszalności bezpieczeństwa.

Powrót do góry

Obszary zastosowania normy EN 62061 i EN ISO 13849-1

Dlaczego istnieją dwie różne normy dla rzekomo tego samego zakresu zastosowania? Odpowiedzi na to pytanie można znaleźć w tej tabeli.

EN 62061EN ISO 13849-1
Proste systemy elektromechaniczne, jak przekaźniki i proste elementy elektroniczne.Proste systemy elektromechaniczne, jak przekaźniki i proste elementy elektroniczne.
Kompleksowe systemy elektroniczne oraz systemy programowalne z całą architekturą.Kompleksowe systemy elektroniczne oraz systemy programowalne z przewidzianą architekturą.
Wymagania są dostosowane do elektrycznych systemów sterujących. Mimo to określone ramy i metodologię można stosować również do innych technologii.Możliwość stosowania również do innych technologii poza elektroniką, np. w pneumatyce i hydraulice.
Powrót do góry

Norma bezpieczeństwa EN ISO 13849-1

Określenie poziomu zapewnienia bezpieczeństwa PL  

Określenie poziomu zapewnienia bezpieczeństwa PL

Norma EN ISO 13849-1 określa zasady projektowania elementów systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem. Ważnym parametrem niezawodności funkcji istotnych dla bezpieczeństwa jest poziom zapewnienia bezpieczeństwa Performance Level (PL).

Do określenia wymaganego poziomu PL konieczne jest oszacowanie różnych kryteriów – wymiaru szkody, częstotliwości i czasu pobytu oraz możliwości uniknięcia zagrożenia.

Za pomocą poniższego wykresu można na podstawie tych trzech kryteriów określić wymagany poziom zapewnienia bezpieczeństwa (PLr).

 

Projekt i określenie architektury systemu sterowania

Poziom zapewnienia bezpieczeństwa (PL) elementu systemu sterowania związanego z bezpieczeństwem (SRP/CS) określa się poprzez ocenę następujących parametrów:

  • Kategoria – jest określona w normie jako zdefiniowana struktura
  • Średni czas pomiędzy niebezpiecznymi uszkodzeniami (MTTFd) – określany przez producenta urządzenia
  • Stopień pokrycia diagnostycznego (DC) – określany na podstawie normy
  • Współczynnik defektów od wspólnej przyczyny (CCF) – określany w systemie punktowym według różnych kryteriów
  • Osiągnięty poziom zapewnienia bezpieczeństwa (PL) – określany na podstawie tabeli, musi być taki sam lub wyższy od wymaganego PLr
Określenie poziomu zapewnienia bezpieczeństwa PL
Powrót do góry

Implementacja normy EN ISO 13849-1

Norma EN ISO 13849-1 oprócz struktury sprzętowej elementów systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem określa również zasady projektowania oprogramowania.

W normie wskazane są wymagania w stosunku do całego cyklu życia funkcji bezpieczeństwa z zaleceniem metod implementacji za pomocą konfigurowanych modułów bezpieczeństwa.

Opis Język Stan
Implementacja normy EN ISO 13849-1 [PDF, 0,25 MB]
Tutaj znajdziesz szczegółowe informacje na temat właściwej implementacji normy EN ISO 13849-1.
wersja niemiecka 01.11.2010
Powrót do góry

Norma bezpieczeństwa DIN EN 62061

Określenie klasy SIL  

Określenie poziomu nienaruszalności bezpieczeństwa SIL

Norma DIN EN 62061 opisuje bezpieczeństwo funkcjonalne elektrycznych, elektronicznych i programowalnych systemów sterowania związanych z bezpieczeństwem.

Ważnym parametrem niezawodności funkcji istotnych dla bezpieczeństwa jest poziom nienaruszalności bezpieczeństwa (SIL).

Do określenia wymaganego poziomu SIL należy oszacować różne kryteria:

  • Ciężkość obrażeń (S)
  • Częstość i czas ekspozycji na zagrożenie (F)
  • Prawdopodobieństwo wystąpienia niebezpiecznego zdarzenia (W)
  • Możliwość uniknięcia lub ograniczenia szkody (P)

 

Projekt architektury sterowania i określenie uzyskanej sprawności

Wskaźnik bezpieczeństwa systemów częściowych wynika z następujących wartości:

  • Odporność systemu na wystąpienie błędu (HFT), zależna od aplikacji
  • Udział błędów bezpiecznych (SFF), dane producenta
  • Stopień pokrycia diagnostycznego (DC), dane producenta lub EN ISO 13849-1
  • Prawdopodobieństwo groźnej awarii na godzinę (PFHd), wynika z innych wartości
  • Okres testowania systemu lub okres użytkowania, dane producenta / w zależności od aplikacji
  • Okres diagnostyki systemu, w zależności od aplikacji
  • Podatność na awarie o wspólnej przyczynie, dane producenta lub EN ISO 13849-1
Określenie poziomu nienaruszalności bezpieczeństwa SIL
Powrót do góry

Architektura funkcji bezpieczeństwa (SRP/CS, SRECS)

  • SRP/CS (Safety-related part of a control system)
  • SRECS (safety-related electrical control system)
Architektura funkcji bezpieczeństwa
Powrót do góry

PHOENIX CONTACT Sp. z o.o

ul. Bierutowska 57-59
Budynek nr 3/A
51-317 Wrocław
071/ 39 80 410

W naszej witrynie stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.

Zamknij